Miednica człowieka przenosi ciężar góry ciała na kończyny dolne poprzez stawy krzyżowo-biodrowe i spojenie łonowe. Podczas chodu stawy krzyżowo-biodrowe pracują asymetrycznie, a wszelkie urazy (w obrębie palucha, stawów stóp, skokowych, kolanowych, biodrowych) czy wady postawy (np. kostki czy kolana szpotawe/koślawe) kończyn dolnych wpływają na ruchomość i prawidłową pracę stawów i wszelkich połączeń miednicy czy kręgosłupa.

Te zależności są bardzo widoczne u osób ze skoliozą. Asymetryczne ustawienie stóp w płaszczyźnie czołowej i strzałkowej wpływa na asymetryczną rotację kończyn dolnych. Jeśli w pozycji stojącej jedna stopa jest cofnięta względem drugiej, a palce bardziej przekręcone na zewnątrz, powoduje to cofnięcie jednej strony miednicy, a za tym trójpłaszczyznowe zmiany ustawienia kręgów w kręgosłupie. Idąc wyżej – łopatki i barki takiej osoby są na różnej wysokości, a ostatecznie ruchomość stawów skroniowo-żuchwowych (np. przesunięcia żuchwy do boku) jest również niesymetryczna i jednostronnie ograniczona.

Wracając do miednicy – jest to “kostna obręcz” w której mieszczą się narządy wewnętrzne, m. in. cewka moczowa, pęcherz moczowy, pochwa, macica, odbytnica. Od dołu wszystko podtrzymywane jest przez mięśnie dna miednicy, które pełnią funkcję podczas defekacji, mikcji, współżycia oraz utrzymania ciśnienia w jamie brzusznej. Asymetrie układu kostnego czyli ustawienia kości i stawów wpływają także na asymetrie ruchu stawów, pracy i długości mięśni, napięcia powięzi, a to ostatecznie wpływa na pracę narządów wewnętrznych w naszym ciele również żołądka, jelit, drenażu limfy czy przepływu krwi.

Wyżej wymienione przykłady pokazują, że stopy nie są daleko od głowy jeśli należą do tego samego człowieka i bardzo na siebie oddziałują mając po drodze całe mnóstwo narządów, które nie są pozostawione same sobie. Dlatego terapia dna miednicy polega na leczeniu wszelkich dolegliwości występujących w ciele człowieka, które wpływają na powstanie zaburzeń narządów miednicy mniejszej takich jak: nietrzymanie moczu, bóle współżycia, zaparcia, hemoroidy, obniżenie ścian pochwy i wiele, wiele innych. Bardzo często na stan naszego ciała mają wpływ wady postawy z dzieciństwa, urazy lub złe nawyki. Dlatego terapia dna miednicy prowadzona jest przez godzinę czy dwie w tygodniu z fizjoterapeutą, a przez całą resztę tygodnia pacjent leczy się poprzez indywidualnie dobrane ćwiczenia czy zmianę nawyków mając odpowiednią wiedzę i wskazówki od fizjoterapeuty.

/mgr fizjoterapii Anna Klicka/