Szacuje się, że zaparcia mogą występować nawet u 28% populacji. Badania epidemiologiczne wskazują, że na zaparcia cierpi co ósmy Polak. Kobiety chorują częściej niż mężczyźni, prawdopodobnie z powodu różnic w budowie anatomicznej i gospodarce hormonalnej. Zwiększoną zapadalność obserwuje się również u osób starszych. Mogą one dotyczyć nawet 80% populacji po 65 roku życia.

Problem ten jest często bagatelizowany przez pacjentów, w związku z czym nie podejmują oni leczenia. Zaparcia przyczyniają się do obniżenia lub wypadania narządów rodnych, rectocele (wpuklanie się odbytu do tylnej ściany pochwy i jej obniżenie), wypadania odbytu, hemoroidów i szczeliny odbytu. Oczywistym, jest fakt ogromnego zanieczyszczenia organizmu toksynami. Pacjentki “rekordzistki”, które zjawiły się w naszej przychodni z tym problemem, nie oddawały stolca nawet przez 21 do 25 dni! 

Przyczyny zaparć wtórnych: 

  • mechaniczne ograniczenie ruchomości jelita, np. przez guzy jelit, jajnika, macicy, endometriozę
  • jako konsekwencja ingerencji chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej i miednicy
  • choroby zapalne jelit
  • zaburzenia metaboliczne i hormonalne (choroby tarczycy, cukrzyca, przewlekłe choroby nerek,nieprawidłowy poziom potasu i magnezu w organizmie, ciąża)
  • choroby neurologiczne (m.in. zespół Parkinsona, udar mózgu, urazy czaszki i rdzenia kręgowego, stwardnienie rozsiane)
  • przebyta antybiotykoterapia
  • niektóre leki
  • czynniki psychologiczne (stres) 

Przyczyny zaparć pierwotnych (czynnościowych)

Przyczyną zaparć pierwotnych jest zwykle nadmierne napięcie i brak umiejętności relaksacji mięśni dna miednicy oraz osłabiona kurczliwość jelita (zwolniony pasaż jelitowy). Niemożność rozluźnienia tych mięśni uniemożliwia swobodną defekację. Przy pomocy technik terapii manualnej i wisceralnej możemy wpłynąć na rozluźnienie mięśni dna miednicy oraz poprawić pracę jelit.

Objawy

Co Cię powinno zaniepokoić? 

  • nieregularne wypróżnienia,
  • twardy, grudkowaty stolec,
  • wypróżnienia wymagające wysiłku i/lub potrzeby  parcia,
  • wzdęcia, bóle brzucha przed lub po defekacji,
  • uczucie niepełnego opróżnienia jelita,
  • uczucie ciągłego parcia na stolec
  • dyskomfort, uczucie blokady w odbycie/odbytnicy w trakcie defekacji. 

Diagnozę stawia się, jeśli w ciągu trzech ostatnich miesięcy wystąpiły co najmniej dwa z poniższych objawów (według Kryteriów Rzymskich IV):

  • wysiłek podczas parcia na stolec w ponad 25% defekacji,
  • grudkowy lub twardy stolec w ponad 25% defekacji,
  • uczucie niepełnego wypróżnienia w ponad 25% defekacji,
  • uczucie przeszkody/blokady w obrębie odbytnicy/odbycie w ponad 25% wypróżnień,
  • ręczne zabiegi celem ułatwienia ewakuacji stolca w ponad 25% wypróżnień,
  • mniej niż 3 samoistne wypróżnienia na tydzień. 

Bezpłatne konsultacje telefoniczne

Jeśli nie jesteś pewna czy możemy Ci pomóc – porozmawiaj z nami. Będziesz mogła umówić się na dogodny dla Ciebie termin, w którym jedna z naszych fizjoterapeutek zadzwoni do Ciebie i udzieli Ci konsultacji na temat możliwości terapii. Sprawdź czy Twój problem da się rozwiązać naszymi autorskimi metodami. 

Leczenie – jak my możemy Ci pomóc? 

Przede wszystkim postaramy się znaleźć przyczynę. Jeśli podłożem Twoich problemów jest nieprawidłowe napięcie mięśni dna miednicy, rozluźnimy je i nauczymy Cię relaksacji. Jeśli masz obniżenie tylnej ściany pochwy (rectocele), zaplanujemy terapię i poprowadzimy ją tak, aby wszystko wróciło do normy. Sklejenia i napięcia na narządach wewnętrznych mogą utrudniać przesuwanie się treści pokarmowej. Możemy je zniwelować dzięki technikom wisceralnym i powięziowym. Twoje codzienne nawyki, postawa, sposób siedzenia i stania mogą mieć wpływ na ciągłe utrwalanie tego napięcia. Dlatego nauczymy Cię, jak prawidłowo wykonywać codzienne czynności. Może w Twoim przypadku blizna np. po cesarskim cięciu, operacjach ginekologicznych lub innej operacji w obrębie jamy brzusznej jest przyczyną dolegliwości. Każdy zabieg chirurgiczny jest ingerencją, która tworzy ryzyko sklejeń pomiędzy narządami. Jeśli Twoje jelita nie mają odpowiedniej ruchomości, mówiąc kolokwialnie nie mogą się “ślizgać”, ich praca jest utrudniona. Dodatkową konsekwencją zabiegu mogą być zrosty. UWAGA!!! Blizny po laparoskopii również mają znaczenie. Mimo że zewnętrznie wyglądają niewinnie, mogą być przyczyną różnych dolegliwości. 

Jak sam możesz sobie pomóc?

  • zmień dietę na bogatoresztkową,
  • wypijaj rano na czczo duży kubek gorącej wody,
  • pij wodę w ciągu dnia, prawidłowa podaż płynów to 30-35 ml na kilogram masy ciała,
  • dbaj o odpowiedni poziom aktywności ruchowej,
  • aby ułatwić rozluźnienie mięśnia łonowo-odbytniczego podstaw stołeczek pod stopy, aby Twoja pozycja toaletowa była jak najbardziej zbliżona do pozycji kucznej,
  • zbadaj mikroflorę jelit,
  • zapisz się do fizjoterapeuty. 

Autor: Joanna Wawdejuk

Sprawdź wolne terminy

Skontaktuj się z nami i umów wizytę.

Joanna Wawdejuk

Joanna Wawdejuk

mgr fizjoterapii

Absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku – kierunek Fizjoterapia. Od kilku lat zajmuje się terapią kobiet na każdym etapie ich życia.

Uczestniczka licznych kursów i szkoleń m.in.: Podejście osteopatyczne w terapii uroginekologicznej (Claudia Knox, Erich Mayer-Fally), Ciąża i opieka okołoporodowa (Caroline Stone), Ultrasonografia w fizjoterapii dolnych dróg moczowych, Terapia manualna,  Fizjoterapia uroginekologiczna kobiet w ciąży, Ból miednicy i jamy brzusznej u kobiet-terapia kompleksowa, Blizna-terapia kompleksowa, Podejście osteopatyczne w terapii dna miednicy, Medical Pregnancy Training, Rozstęp mięśnia prostego brzuch (DRA), Fizjoterapia w ginekologii i położnictwie, Taśmy mięśniowo-powięziowe w tensegracji, Taping Medyczny,  PNF oraz kurs masażu klasycznego, relaksacyjnego, izometrycznego, bańką chińską oraz lomi lomi nui.

 

Bibliografia

  • J. Daniluk: Przewlekłe zaparcia – niedoceniany problem kliniczny; 2018.
  • T. Sikorski: Zaparcie w wieku podeszłym; 2011.
  • B. Jabłońska i wsp: Zaparcia-etiopatogeneza, diagnostyka i leczenie;  2011.
  • A. Mulak: Zaparcie oporne na leczenie – jak rozpoznać i leczyć?; 2018.
  • Chiarioni, R. Felt-Bersma i wsp.: Functional Anorectal Disorders, Rao SS, Bharucha AEG; 2016